millo tranxénico contra unha toxina canceríxena

Investigadores de Estados Unidos modifican o xen do millo que bloquea a aparición de toxinas en dous fungos que crecen na mazorca.

Os frutos secos teñen que facerlle fronte a moitos fungos pero hay dous que son os máis perigosos: el Aspergillus flavus y el spergillus parasiticus. Estas toxinas nas persoas dan lugar ao cancro hepático e nos rapaces pequenos ao síndrome de Reye.

Esta técnica de manipulación xenética usa unha variante da chamada interferencia por ARN. Modifícase xeneticemente o millo para que este altere a xenética do hongo. Fanno usando unha molécula que pode pasar do cereal ao fungo.

Nos casos nos que fixeron experimentos con esta técnica foi que nos dous casos o fungo prosperou. Observaron como as mazorcas tranxenéticas non tiñan nin rastro de afloxinas.

http://elpais.com/elpais/2017/03/13/ciencia/1489396462_733591.html

Malaria: Jugar a la evolución

Os mosquitos que salven millóns de vidas encontranse no sur de California, nun pequeno sótano ao cal unhas poucas perosas só teñen aceso.

Trátanse dos mosquitos da especie Anopheles Stephensi, os cales en India son recoñecidos por transmitir a enfermidade de malaria, solo que en América implantárolle xens que anulan os da enfermidade de malaria, ademáis as seguintes xeneración tampouco transmitiran a malaria.

Anthony James é o investigador principal de este estudo, a téctica que utiliza denomínase ``xenética dirixida´´, otorca superpodeis a un xen da vía hereditaria.

No caso dos mosquitos de James significa que unha parella modificados con esta técnica inmunizaría contra os axentes patóxenos a toda unha poboación de conxéneres.

http://elpais.com/elpais/2017/03/10/planeta_futuro/1489149719_278915.html

Semella maxia

Alec Falkenham, un estudante de Patoloxía de la Universidad de Dalhouse (Canadá), acaba de inventar unha crema que borra as tatuaxes. É unha técnica indolora y económica, xa que sólo costa cinco euros. Contén macrófagos, células blancas que devoran as células que tejen tinta e diríxeno aos nodos linfáticos. De alí pasan ao fígado e posteriormente son expulsadas polo corpo.É un gran avance, xa que é indolora e non é traumática.

Novo antibiótico

Estamos a falar dun importante descubrimento, xa que facía uns trinta anos que a comunidade científica non descubría un medicamento novo. A teixobactina, que así se chama, foi descuberta fai un ano por catro institucións norteamericanas y alemanas y dos empresas farmacéuticas.

Descóbrense novos planetas similares ao noso.

Un equipo de astrónomos deescubriu un novo sistema solar con sete planetas do tamaño da Terra. Está a uns 40 anos luz de nós, ao lado dunha estrela tenue e fría coñecidas como as "Ananas Vermellas". 

Atópase cerca de Trappist-1, un astro das dimensións de Xúpiter, que se atopa na constelación de Acuario. Tres deses planetas xa os atoparan o ano pasado. Un novo estudio, confirma a sua existencia e tamén a de outros catro. Todos teñen un tamaño similar ao da Terra, pero están moito máis cerca da súa débil estrela. É o sistema Solar con máis planetas co tamaño similar ao da Terra que existe. Ademáis poderían ter auga líquida, según o Observatorio Europeo Austral.

Embellecemento con b, pero non con v

Un grupo de investigadores liderado por Juan Carlos Izpisua demostrou a facilidade de retorceder o envellecemento a través da reprogramación celular. Con esta técnica conseguirn alongar a vida duns ratos que tiñas unha enfermidade que lle adianteba a vellez.
O líder dos investigadores afirma que o "envellecemento non evoluciona nunha soa dirección, senón que ten plasticidade, e modelando adecuadamente o proceso, pode revestirse".
A técnica utilizada, permite que rexuvenezcan en aspecto, funcionamento, contrarestar os síntomas da proxeria dos ratos, e aumentar a súa vida nun 30%.
Certo é que os humanos somos máis complexos, pero isto demostra, que nun futuro non moi lonxano, a inmortalidade será posible.

As zapatillas que se atan soas son realidade

Todos vimos algunha vez cando éramos pequenos, Regreso al Futuro II, e todos envidiábamos aquelas zapatillas que se ataban soas. As de Marty McFly, eran da marca Nike, e o seu deseñador, Tinker Hartfield prometeu que as ía sacar ao mercado. Non chegou a tempo!
O canadiense Frederick Labbe, xunto con Powerlace sacaron ao mercado as zapatillas que se auto-atan ao poñelas. As zapatillas son similares ás de McFly. Son negras con destacados en cor laranxa. Teñen un mecanismo sen necesidade de motores nin xeradores. O contrapeso aplicado polo peso que recae no pé faiu que os cordóns se apreten. Ademáis teñe un botón de bloqueo para que non aflxen fácilmente.

En conclusión, isto facilitaríalle moito a vida á xente que ten algún tipo de problema ou deficiencia que lle impida atarse os cordóns. Tamén os nenos pequenos poderán xogar sen pausas ao non ter que depender dun adulto.

Foto do mecanismo